Kastanje deva

Gepubliceerd op 1 juni 2021 om 19:46

Kastanje

Wederom werk ik met kastanje, een pracht schijf overigens met bijzonder mooie tekening ook. Kleine 80x80 cm. In gesprek met deze mooie schoonheid kwam ik er al snel achter dat ze geen behoefte had aan foto's en geen delen op facebook. Afgelopen zondag gaf ze te kennen het een en ander te willen delen. Ondertussen hebben de deva en ik een innige band opgebouwd en laat ze me steeds weer weten wanneer er aan de schijf gewerkt mag worden en hoe en wanneer weer te stoppen. Ik ben dankbaar met deze mooie opdracht eentje die me wederom uitdaagt om verder en dieper in me zelf te kijken. Zo mooi hoe ze me helpt om mijn eigen wortelen te laten groeien, hoe het voelt om in het bomen netwerk te zijn. Bijzonder sereen en rustig. Hoe gaaf en mooi het gewone simpele zijn. Menig uur gaat voorbij alsof het enkele minuten zijn. Ik blijf me steeds weer verbazen en verwonderen over de tijdsloosheid tijden het werken met deze prachtige deva. En eerlijk ze is me er eentje een pracht met een oeroude kennis en magie waar ik veel van leer.

 

Een deva aan het woord.

Met pijn in mijn hart werd ik gekapt, bruut werd ik van mijn plaats gehaald, weinig mensen hebben weet van dit soort bomenleed. Het doet immens pijn dat kan ik jullie wel zeggen. Vele jaren heb ik met liefde op mijn plaats gestaan wakend over een gebied binnen in Dokkum. Met liefde werd ik gezien en zeker de laatste bewoonster heeft alles op alles gezet om mij te kunnen behouden, helaas helaas. Ik moest gekapt en zo geschiede het.

 

Dankbaar ben ik dat ik onder liefde volle handen ben opgenomen om tot altaar te worden gebruikt, enorm dankbaar ben ik hierin verder te mogen werken en mijn zijn en kennis zodoende te kunnen verspreiden.

Mijn kennis gaat verder dan het boom zijn, we zijn verbonden met onze omgeving, met de natuur en haar bewoners. Ik heb genoten van de vogels in mijn kruin, het bezoek van vele bijen en overige natuurwezens.

Op dit moment word ook ik op dit vlak geheeld en verzorgd mijn wonden genezen en mijn pijn als deva is verzacht. Een ceremonieel proces wat al enige weken duurt. Ondertussen geef ik mijn kennis over aan een jongeling die iets verder op staat en ter zijne tijd een nieuw plekje krijgt in de volle grond. Een jonge hoedster die reeds haar vak al verstaat. Zo gaan die dingen bij ons, van jongs af aan beginnen we met het vervullen van onze taak(en).

 


 »

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.